Το πρόσωπο της εβδομάδας · 14′ ανάγνωση

Braider

Μια συζήτηση με Πελίνα Μάλλιου.

Hair Community Greece · Δημοσίευση: 15 Οκτωβρίου 2026

Πώς ήταν να μεγαλώνεις μέσα σε κομμωτήριο; Ποια είναι η πρώτη ανάμνηση που θυμάσαι από εκεί, και πότε κατάλαβες ότι ήθελες να ακολουθήσεις το επάγγελμα;

Ήταν δύσκολο να μεγαλώνω μέσα σε ένα κομμωτήριο. Από όποια πλευρά κι αν το έβλεπα, ο μπαμπάς μου ήταν πάντα ανάμεσα στα προϊόντα κομμωτικής και η μαμά μου μέσα στο κομμωτήριο. Έτσι, για εμάς, πολλές καθημερινές αλλά και Σαββατοκύριακα περνούσαν ανάμεσα σε βούρτσες, πιστολάκια και στην εξυπηρέτηση πελατών. Δεν ξέρω ποια ήταν η πρώτη μου ανάμνηση, αλλά η πιο δυνατή και ανεξίτηλη είναι ότι τα Σάββατα ξυπνούσαμε άγρια χαράματα, για να μας πάρει η μαμά μου μαζί της στο κομμωτήριο. Και πότε αποφάσισα να ακολουθήσω το επάγγελμα; Στην πραγματικότητα, δεν ήταν μια συνειδητή απόφαση. Απλώς, κάποια στιγμή χρειάστηκα έξτρα χρήματα και, επειδή μου ήταν ήδη οικείο το περιβάλλον του κομμωτηρίου και ο ρόλος της βοηθού, ξεκίνησα να εργάζομαι ως βοηθός σε ένα άλλο κομμωτήριο, όχι σε εκείνο της μαμάς μου.

Από το 2005 που ξεκίνησες επαγγελματικά μέχρι το 2014 που άρχισες να εκπαιδεύεις — τι σε έκανε να περάσεις από τη μεριά της καρέκλας στη μεριά του καθηγητή;

Ένα σεμινάριο στη Schwarzkopf, στο οποίο με είχε πάει ο μπαμπάς μου, ήταν αυτό που μου έδωσε το ερέθισμα. Βλέποντας όλους αυτούς τους artists να κάνουν performances on stage, κάτι ενεργοποιήθηκε μέσα μου. Τότε συνειδητοποίησα ότι ήθελα να παραμείνω στον χώρο της κομμωτικής, αλλά όχι απλώς ως κομμώτρια. Ήθελα να είμαι μέρος αυτού του κόσμου με έναν διαφορετικό ρόλο. Έτσι, ξεκίνησα να εργάζομαι σε μια εταιρεία, στο backstage, και να ανακαλύπτω όλο και περισσότερο αυτή την πλευρά της κομμωτικής. Όσο γνώριζα αυτόν τον χώρο, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι αυτό ήταν που με εξέφραζε. Κάπου εκεί, λοιπόν, καρφώθηκε στο μυαλό μου μια σκέψη: όπου κι αν βρίσκομαι, σε όποια φάση της ζωής μου κι αν είμαι, θέλω η κομμωτική να αποτελεί πάντα ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Περιγράφεις την ταυτότητά σου στο braiding μέσα από «καθαρά χωρίσματα, σχεδιασμό, καμπύλη και έμπνευση». Μπορείς να μας πεις πώς διαμορφώθηκε αυτή η φιλοσοφία;

Ο χαρακτήρας μου και το προσωπικό μου στυλ μέσα στην τέχνη του braiding διαμορφώθηκαν μέσα από την ανάγκη μου να δημιουργώ και να εξελίσσομαι. Είμαι ένας άνθρωπος που του αρέσει να ανακαλύπτει τις δικές του «πατέντες», να εμπνέεται από όσα βλέπει και, μέσα από αυτά, να δημιουργεί κάτι καινούργιο, με τη δική του ταυτότητα. Δεν μου αρκεί να ακολουθώ κάτι που υπάρχει ήδη, με τη λογική του copy-paste. Κάπως έτσι γεννήθηκε και η δική μου προσέγγιση στο braiding. Παρόλο που γνωρίζω τις τεχνικές του African braiding, συνειδητοποίησα ότι αυτό που πραγματικά με εκφράζει είναι η εφαρμογή της τέχνης του braiding μέσα στα κομμωτήρια, στα hair shows και στις καλλιτεχνικές παραγωγές. Δεν ήθελα να περιοριστώ σε τεχνικές που απαιτούν πολλές ώρες δουλειάς και μεγάλη ποσότητα συνθετικών μαλλιών. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να συνδυάζει την τεχνική αρτιότητα με τον σχεδιασμό, την αισθητική και τη δημιουργικότητα, αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να έχει πρακτική εφαρμογή στην καθημερινότητα ενός κομμωτηρίου. Έτσι, αξιοποιώντας τις γνώσεις μου πάνω στις διαφορετικές τεχνικές, άρχισα να αναπτύσσω το δικό μου ύφος: πιο σχεδιαστικό, πιο artistic, πιο editorial, αλλά και με τεχνικές πιο εμπορικές, που μπορούν να ενταχθούν χρονικά και λειτουργικά σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον. Η αρχική μου σκέψη ήταν να μην ακολουθήσω απλώς μια υπάρχουσα τάση, αλλά να δημιουργήσω τη δική μου προσέγγιση στο braiding. Να μετατρέψω την τεχνική σε σχεδιασμό και την έμπνευση σε ένα αποτέλεσμα που να φέρει τη δική μου προσωπική υπογραφή.

Το braiding είναι μια τέχνη με βαθιές πολιτισμικές ρίζες. Πώς την προσεγγίζεις εσύ — είναι παράδοση, σύγχρονη μόδα, ή ένας συνδυασμός;

Το braiding έχει βαθιές ρίζες και πίσω του κρύβει μια ολόκληρη κουλτούρα, γεμάτη ιστορίες, συμβολισμούς, αλλά και μεγάλο πόνο. Είναι αλήθεια πως ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του συνδέεται με δύσκολες και τραυματικές εμπειρίες, τις οποίες θεωρώ σημαντικό να αναγνωρίζουμε και να τιμούμε. Γι’ αυτό και στα σεμινάριά μου φροντίζω πάντα να αποδίδω φόρο τιμής στην ιστορία του braiding, μιλώντας για την προέλευσή του και τη σημασία του μέσα στους αιώνες. Ωστόσο, η ιστορία της πλεξούδας δεν περιορίζεται μόνο στην αφρικανική κουλτούρα, όπως ίσως έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε. Συναντάμε αναφορές στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και σε αυτόχθονες λαούς, όπως οι Ινδιάνοι. Έτσι, συνειδητοποιούμε πως τα μαλλιά δεν είναι απλώς ένα στοιχείο της εξωτερικής μας εμφάνισης. Είναι ιστορία, ταυτότητα, έκφραση και πολιτισμός. Είναι μια ολόκληρη τέχνη. Με το πέρασμα των χρόνων, το braiding εξελίχθηκε και πέρασε από την παράδοση στη σύγχρονη μόδα. Η ραπ και η hip-hop σκηνή συνέβαλε σημαντικά στη διάδοσή του, φέρνοντάς το στο προσκήνιο και μετατρέποντάς το σε μια ισχυρή τάση. Σήμερα, το braiding αποτελεί έναν συνδυασμό τέχνης, προσωπικού στιλ και πρακτικότητας. Μπορεί να αναδείξει την προσωπικότητα κάποιου, να δημιουργήσει εντυπωσιακά looks και ταυτόχρονα να προσφέρει ένα χτένισμα με διάρκεια, που μπορεί να φορεθεί για αρκετές ημέρες. Για μένα, όμως, το σημαντικότερο είναι να γνωρίζουμε την ιστορία πίσω από αυτό που δημιουργούμε. Γιατί όταν κατανοείς τις ρίζες μιας τέχνης, δεν την εξασκείς απλώς. Τη σέβεσαι, την εξελίσσεις και γίνεσαι κι εσύ μέρος της συνέχειάς της.

Το 2024 κατέκτησες τη 2η θέση στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό του Παρισιού στην κατηγορία Romantic Bridal, με την Εθνική Ομάδα, ανάμεσα σε 57 χώρες. Τι σήμαινε για σένα αυτή η διάκριση;

Αυτή η διάκριση, για μένα, πέρα από το γεγονός ότι εκείνη την περίοδο ένιωθα πως είχα καταφέρει το ακατόρθωτο, ήταν σαν κάποιος να μου χτυπούσε την πλάτη και να μου έλεγε: «Ναι, Πελίνακι, πάμε! Μπορείς να μπεις σε αυτή την πίεση, να λειτουργήσεις μέσα σε αυτά τα πλαίσια και να δούμε μέχρι πού μπορείς να φτάσεις». Αρχικά, πίστευα ότι αυτός ήταν ο στόχος μου. Όταν, όμως, βρέθηκα εκεί, συνειδητοποίησα ότι αυτό που πραγματικά κέρδιζα ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Έβλεπα μπροστά μου τόσες διαφορετικές κουλτούρες, τόσους καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες, να δημιουργούν το ίδιο χτένισμα, κι όμως το αποτέλεσμα να είναι τόσο διαφορετικό, ανάλογα με την κουλτούρα, την εκπαίδευση και τη ματιά του καθενός. Και αυτό ήταν που μου άνοιξε πραγματικά τους ορίζοντες. Την επόμενη κιόλας μέρα, ξύπνησα νιώθοντας πως ήμουν μια άλλη Πελίνα. Ένας διαφορετικός άνθρωπος, με διαφορετική αντίληψη για την τέχνη, με νέα θέλω και, κυρίως, με εντελώς διαφορετικούς στόχους.

Το 2025 ήσουν προπονήτρια braiding της ελληνικής ομάδας στον διαγωνισμό του Georgy Kot, όπου η Ελλάδα κατέλαβε τη 10η θέση σε 67 χώρες. Πώς αλλάζει η οπτική σου όταν περνάς από διαγωνιζόμενη σε προπονήτρια;

Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει εντελώς η οπτική μου, γιατί, βλέποντας τους εκπαιδευόμενούς μου, τους μαθητές μου ή, όπως συνηθίζω να τους αποκαλώ, την οικογένειά μου, να διαγωνίζονται, κάτι μέσα μου ξυπνάει. Υπάρχει ακόμα εκείνη η επιθυμία να μπω κι εγώ στον διαγωνιστικό χώρο και να διαγωνιστώ. Ωστόσο, νιώθω πως αυτό το έχω ήδη ζήσει και δεν αισθάνομαι την ανάγκη να τα διεκδικήσω όλα για τον εαυτό μου. Βλέποντας, λοιπόν, αυτούς τους ανθρώπους που με έχουν εμπιστευτεί για να εκπαιδευτούν, να εξελιχθούν και να κάνουν τα δικά τους βήματα στον διαγωνιστικό χώρο μαζί με την ομάδα μου, συνειδητοποιώ πως αυτό που υπερισχύει μέσα μου είναι η ανάγκη να είμαι εκεί για εκείνους. Να αποτελώ ένα στήριγμα για έναν άνθρωπο που θέλει να τολμήσει κάτι παραπάνω, να ξεπεράσει τα όριά του και να ανακαλύψει μέχρι πού μπορεί να φτάσει. Ίσως αυτό να έχει τις ρίζες του και σε κάποια δικά μου ψυχολογικά κατάλοιπα, σε πράγματα που ενδεχομένως να μην είχα εγώ την ευκαιρία να βιώσω με τον τρόπο που θα ήθελα. Δεν ξέρω. Αυτό, όμως, που ξέρω είναι ότι σήμερα αυτή είναι η δική μου οπτική. Μου αρέσει να παρατηρώ. Να βλέπω τι πήγε καλά, τι θα μπορούσε να έχει γίνει καλύτερα, πού χρειάζεται περισσότερη δουλειά, πώς μπορούμε να λειτουργήσουμε πιο συντονισμένα. Μου αρέσει να αναλύω, να αξιολογώ και να προσαρμόζω τη δουλειά μας στον χαρακτήρα, τις δυνατότητες και τις ανάγκες του κάθε εκπαιδευόμενου ξεχωριστά. Γιατί δεν πιστεύω πως υπάρχει μία συνταγή που ταιριάζει σε όλους. Πιστεύω πως ο καθένας χρειάζεται τον δικό του τρόπο, τη δική του καθοδήγηση και τον δικό του χρόνο για να εξελιχθεί. Και κάπως έτσι, σήμερα, η δική μου πρόκληση δεν είναι απαραίτητα να ανέβω εγώ στο βάθρο. Είναι να μπορέσω να σταθώ δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους, να τους βοηθήσω να πιστέψουν στις δυνατότητές τους και να τους καθοδηγήσω ώστε να φτάσουν όσο πιο ψηλά μπορούν. Και να ξέρετε κάτι; Για μένα, το να βλέπω έναν άνθρωπο που με εμπιστεύτηκε να ξεπερνά τον εαυτό του, να τολμά και να κατακτά κορυφές που ίσως κάποτε του φαίνονταν απλησίαστες, είναι κι αυτό μια πολύ σπουδαία νίκη. Μια νίκη που δεν την κατακτώ μόνη μου. Την κατακτάμε μαζί. Και το μαζί είναι πιο ισχυρό!

Σήμερα διδάσκεις braiding online στη Design Art Academy. Ποιες είναι οι προκλήσεις του να διδάσκεις μια τόσο hands-on τέχνη μέσα από οθόνη;

Με τη Μαρία έχουμε καταφέρει να χτίσουμε μια εξαιρετική συνεργασία. Με ακούει και την ακούω, υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη και, όταν εντοπίζουμε κάποιο σημείο που χρειάζεται βελτίωση, η αλλαγή έρχεται σχεδόν μαγικά. Όταν, λοιπόν, έχεις καλή εικόνα της δυναμικής του κάθε εκπαιδευόμενου, δουλεύεις με μικρά τμήματα και φροντίζεις να κάνεις το σωστό ταίριασμα μεταξύ τους, όπως κάνει τόσο επιτυχημένα η Μαρία, ώστε να βρίσκονται περίπου στο ίδιο επίπεδο, τότε μπορείς να δημιουργήσεις μια ομάδα που εξελίσσεται και λειτουργεί πραγματικά όμορφα. Σε αυτή την περίπτωση, η online εκπαίδευση δεν αποτελεί απαραίτητα πρόκληση. Φυσικά, υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να αντιληφθούν ή να αφομοιώσουν ορισμένα πράγματα μέσα από μια οθόνη. Ωστόσο, πιστεύω ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, και εμείς είμαστε μια ζωντανή απόδειξη αυτού. Κρατάω φωτογραφίες από την πρώτη κιόλας ημέρα των εκπαιδευόμενών μου, την ημέρα μηδέν, μέχρι και την ημέρα 40, για παράδειγμα. Όταν βλέπω την εξέλιξή τους μέσα σε αυτό το διάστημα, χωρίς να έχουμε συναντηθεί ποτέ διά ζώσης, συνειδητοποιώ πόσο απίστευτα αποτελεσματική μπορεί να είναι αυτή η διαδικασία, μόνο μέσα από το online coaching. Γιατί, τελικά, η εξέλιξη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το αν βρίσκεσαι δίπλα στον εκπαιδευόμενο. Εξαρτάται από την επικοινωνία, την παρατήρηση, την εξειδικευμένη προσέγγιση, τη συνέπεια και, φυσικά, την πρακτική εξάσκηση. Και όλα αυτά μπορούμε να τα πετύχουμε ακόμη και μέσα από το online coaching.

Η σειρά σεμιναρίων σου «All About Braids» καλύπτει από cornrows και box braids μέχρι tribal braiding και νυφικά χτενίσματα. Πώς σχεδιάζεις τη διαδρομή ενός κομμωτή που ξεκινά από το μηδέν;

Αν μιλάμε για το πώς θα εντάξω κάποιον σε ένα All About Braids, με δεδομένο ότι τώρα ξεκινάει και δεν έχει καμία προηγούμενη γνώση πάνω στο αντικείμενο, θα ξεκινήσουμε από τη βάση των πλεξούδων: την ολλανδική ανάποδη πλεξούδα. Στόχος μου είναι να αυτοματοποιήσει την κίνηση, ώστε να μπορεί να την εκτελεί χωρίς να χρειάζεται να σκέφτεται κάθε του βήμα. Με αυτόν τον τρόπο, όταν αργότερα περάσει στις πλεξούδες με πρόσθετα μαλλιά ή σε πιο περίτεχνες τεχνικές, η διαδικασία θα του φαίνεται πολύ πιο εύκολη και φυσική. Παράλληλα, θα αισθάνεται δημιουργικός, βλέποντας την εξέλιξή του βήμα προς βήμα. Ωστόσο, όταν πρόκειται για κάποιον που ξεκινάει πραγματικά από το μηδέν, προτείνω να δημιουργήσουμε ένα customized, δηλαδή ένα προσωποποιημένο σεμινάριο, προσαρμοσμένο αποκλειστικά στις δικές του ανάγκες, στον ρυθμό εκμάθησής του και στους στόχους του. Εναλλακτικά, δημιουργώ μικρά groups των δύο, τριών ή τεσσάρων ατόμων, έχοντας προηγουμένως φροντίσει να βρίσκονται όλοι στο ίδιο επίπεδο. Έτσι, μπορούμε να ξεκινήσουμε οργανωμένα τμήματα αρχαρίων, όπου ο καθένας έχει τον απαραίτητο χώρο, χρόνο και καθοδήγηση για να εξελιχθεί.

Λες ότι κάθε κομμωτής μπορεί να εντάξει τα braids άμεσα στις υπηρεσίες του σαλονιού του. Τι συμβουλεύεις κάποιον που νιώθει ότι τα braids είναι πολύ εξειδικευμένα για το δικό του κοινό;

Θα τον συμβούλευα να το δοκιμάσει και να του δώσει την ευκαιρία να το γνωρίσει, όπως ακριβώς θα έκανε με κάθε άλλη τεχνική κομμωτικής. Το braiding περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές πλέξεις, τεχνικές και υπηρεσίες που μπορούν να αποφέρουν κέρδος σε ένα κομμωτήριο. Πέρα, όμως, από το οικονομικό όφελος, μπορεί να σου λύσει τα χέρια σε πολλές περιπτώσεις, ειδικά όταν έχεις να διαχειριστείς μαλλιά που δεν διαθέτουν το κατάλληλο μήκος ή τον απαιτούμενο όγκο. Σου δίνει τη δυνατότητα να προτείνεις στον πελάτη σου κάτι διαφορετικό, μια υπηρεσία που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμη όσο θα μπορούσε, διευρύνοντας τις επιλογές σου και προσφέροντας δημιουργικές λύσεις που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα. Επιπλέον, το braiding είναι ένα hairstyling που μπορεί να διατηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, ανάλογα πάντα με την τεχνική που θα επιλέξεις. Μπορείς, επίσης, να προσθέσεις χρώμα στα μαλλιά χωρίς να χρειαστεί να τα επεξεργαστείς χημικά. Έτσι, ακόμη και σε μαλλιά που δεν αντέχουν ή δεν ενδείκνυται να υποβληθούν σε χημικές αλλαγές χρώματος, μπορείς να προσφέρεις μια διαφορετική αισθητική πρόταση, αξιοποιώντας, για παράδειγμα, την τεχνική extension with Kanekalon. Αντίστοιχα, μπορείς να δημιουργήσεις επιμήκυνση ή εντυπωσιακά χτενίσματα με όγκο και μήκος, ακόμη και σε πολύ κοντά μαλλιά. Για παράδειγμα, μπορείς μέσα σε περίπου μισή ώρα να μεταμορφώσεις ένα καρέ σε μια εντυπωσιακά μακριά αλογοουρά, χρησιμοποιώντας ποιοτικά συνθετικά μαλλιά. Ανάλογα με την τεχνική εφαρμογής και τη φροντίδα, το αποτέλεσμα μπορεί να διατηρηθεί ακόμη και για μία εβδομάδα. Για μένα, λοιπόν, το braiding δεν είναι απλώς μια ακόμη τεχνική. Είναι ένα επιπλέον εργαλείο στα χέρια του κομμωτή, που του δίνει περισσότερες δυνατότητες, διευρύνει τις υπηρεσίες του και του επιτρέπει να προσεγγίζει κάθε ανάγκη των μαλλιών με διαφορετική δημιουργική ματιά.

Έχεις την ευθύνη του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Braiding 2026 ως επικεφαλής της κριτικής επιτροπής. Τι περιμένεις από τους διαγωνιζόμενους και ποια κριτήρια θα βαθμολογήσεις πρώτα;

Είχα την τιμή να συμμετέχω στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Hair Prof 2026, στην κατηγορία Braiding, τόσο ως κριτής όσο και ως προπονήτρια. Όλοι οι μαθητές μου διαγωνίστηκαν στον συγκεκριμένο διαγωνισμό και, με μεγάλη χαρά και περηφάνια, όλοι κατάφεραν να κατακτήσουν θέσεις! Όσον αφορά την αξιολόγηση ενός έργου Braiding, το πρώτο πράγμα που εξετάζω είναι η πολυπλοκότητα και η καθαρότητα του σχεδίου. Θέλω να βλέπω ένα σχέδιο με δομή, συνοχή και σαφήνεια, όπου κάθε πλεξούδα έχει τη δική της θέση και λειτουργία, χωρίς να μπερδεύεται με τις υπόλοιπες, δημιουργώντας μια εικόνα που χάνει την αισθητική της και μοιάζει με μουτζούρα. Εξίσου σημαντικές είναι οι καθαρές χωρίστρες, η ακρίβεια στην κατασκευή και η συνολική εικόνα του αποτελέσματος. Για μένα, ένα δυνατό διαγωνιστικό έργο δεν είναι απλώς μια όμορφη δημιουργία. Θέλω να έχει ταυτότητα, να αποπνέει αρμονία και να αφηγείται μια ιστορία. Να υπάρχει ένα storytelling, μια ιδέα πίσω από το σχέδιο, κάτι που να έχει να πει και να προκαλεί συναίσθημα στον θεατή. Και φυσικά, καθοριστικό ρόλο έχει η τεχνική εκτέλεση. Γιατί η δημιουργικότητα από μόνη της δεν αρκεί· χρειάζεται να υποστηρίζεται από τεχνική αρτιότητα, έλεγχο, ακρίβεια και συνέπεια σε κάθε λεπτομέρεια. Για μένα, το Braiding σε διαγωνιστικό επίπεδο είναι ο συνδυασμός τεχνικής, σχεδιαστικής αντίληψης, δημιουργικότητας και προσωπικής έκφρασης. Είναι η στιγμή που η τεχνική γίνεται τέχνη.

Η φράση σου: «Αν έχεις γνώσεις, δώσε από το φως τους στους συνανθρώπους σου, για ν' ανάψουν τις δάδες τους» είναι πολύ δυνατή. Πώς τη ζεις στην καθημερινότητά σου — και ποιος άναψε τη δική σου δάδα;

Τη δική μου δάδα στον εκπαιδευτικό τομέα, σε ό,τι αφορά την επιθυμία μου να δραστηριοποιηθώ πιο ενεργά στον χώρο της εκπαίδευσης και να δημιουργήσω το δικό μου περιεχόμενο, μου την άναψε ο Δημήτρης Μάγγος. Τη δάδα μου, όμως, στις γνώσεις και στη γενικότερη εξέλιξή μου στον χώρο της κομμωτικής, μου την άναψαν η μαμά μου και ο μπαμπάς μου. Τον μπαμπά μου τον είχα ως πρότυπο επιχειρηματικότητας, ενώ τη μαμά μου ως πρότυπο ασταμάτητης εξέλιξης, αναζήτησης και απόκτησης γνώσεων. Πώς λειτουργεί όλο αυτό μέσα μου; Από τους μαθητές μου παίρνω τροφή βλέποντάς τους να μεγαλώνουν και να εξελίσσουν κάτι δικό τους. Είτε αυτό είναι η τεχνική τους στις πλεξούδες, είτε η επιχειρηματική τους πορεία, είτε το προσωπικό τους brand. Αν έχω συμβάλει κι εγώ σε αυτή την εξέλιξη, τότε νιώθω ότι κερδίζω κι εγώ κάτι. Ψηλώνω, μεγαλώνω και εξελίσσομαι μαζί τους. Και το χαμόγελό μου εκείνες τις στιγμές είναι απέραντο, ατελείωτο! Υπάρχει, όμως, κάτι που πρεσβεύω και πιστεύω μέσα από την ψυχή μου: οι γνώσεις δεν είναι για να κλείνονται κάπου. Είναι για να μοιράζονται. Οι γνώσεις, για να μπορέσουν να αναπτυχθούν και να εξελιχθούν, πρέπει να μεταδίδονται. Πρέπει να δίνονται, ώστε να μπορούν να ταξιδεύουν, να εμπλουτίζονται και να γιγαντώνονται μέσα από τους ανθρώπους που τις λαμβάνουν. Γι’ αυτό, αν εγώ δώσω έναν σπόρο και κάποιος επιλέξει να τον φυτέψει, να τον φροντίσει και να τον εξελίξει, είμαι σίγουρη πως από αυτόν τον σπόρο μπορεί να γεννηθεί κάτι πολύ μεγαλύτερο. Και για μένα, αυτή είναι η πραγματική αξία της εκπαίδευσης: να μη δημιουργείς ανθρώπους που απλώς επαναλαμβάνουν όσα τους έμαθες, αλλά ανθρώπους που παίρνουν αυτό που τους έδωσες και το εξελίσσουν σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο.